Ver, huizen

image

Inmiddels kan ik er weer om lachen. Maar begin maart voelde het helemaal niet zo grappig. En gisteren al helemaal niet.

Toen ik aankwam in Athene, hoefde ik niet in een pension of hotel: ik mocht het appartement gebruiken van iemand die voor werk in Parijs zat. Ideaal: ik had meteen een stek.

Een goede buurt, hoogstens een beetje saai; maar met restaurants en cafés in de buurt, op loopafstand van de stad en niet te ver van de metro.

Ik vond er een supermarkt, een kroeg en een kapper, alhoewel het nog lastig bleek om een schoenmaker of een wasserette te vinden. Maar een eigen huis vond ik nog niet.

Via een site ging ik op zoek, maar de mails en smssen die ik stuurde, werden niet beantwoord. Een collega kwam met een optie die niet slecht leek, maar ik wou meer huizen zien voor ik een beslissing nam.

En zo was het ineens al begin maart, en was ik al ruim een maand op zoek – en mn belastingpapieren waren ook nog niet rond. Lastig, want zonder papieren ook geen geld. Zonder geld geen huis – en nu werd het nijpend, want in april zou Nik terug komen uit Parijs en moest ik er uit.

En in maart moest ik de hele maand op reis.

Met een volle koffer en een zwaar hart vertrok ik naar Den Haag. Ik besloot dat het huis dat ik in Hrakleio gezien had de beste was, en vroeg via mijn collega of we dat eind maart, bij terugkomst konden regelen; en ik had inmiddels een accountant gevonden die wel geen Engels sprak, maar tenminste op mails reageerde: lang leve Google translate.

Via Den Haag kwam ik in Curaçao en daar hoorde ik dat de accountant haar werk had gedaan. Onderweg naar Luxemburg kon ik ook de financiele kant regelen, en zo kon ik eindelijk weer aan het huis gaan denken. Ik regelde een afspraak.

Tot mijn opluchting sprak Dimitra, de dochter van de verhuurder, uitstekend Engels. Een prettige verrassing, want al spreken mijn collega’s het allemaal perfect, er zijn nog genoeg mensen die geen woord spreken (de accountant, de tandarts) of die het zo matig beheersen dat onderhandelen zinloos is.

Ik werd uitgenodigd op de koffie, en we bespraken het huis, de crisis en de wereld: dit voelde goed.

Er was maar 1 obstakel: haar broer (die er niet was en ook geen Engels sprak) had afgesproken met een dame dat zij het eerste recht had. Die zouden ze bellen, maar dat leek geen probleem, en dan zouden we ’s avonds zaken kunnen doen.

’s Avonds hadden ze haar nog niet bereikt; het werd zondag.

Zondag wou de dame het huis nog één keer zien; maandag zou ik meer weten.

Maandag besloot ik me geen zorgen te maken; als het niet zou lukken, ging ik dinsdag gewoon hoogstpersoonlijk naar een makelaar. Dan maar wat meer betalen – maar het werd nou wel echt dringend, want over 10 dagen kwam Nik terug.

Ik kocht vast een mooi kado voor hem, en wachtte rustig af.

Om acht uur kwam eindelijk het bericht: de dame wou het appartement.

Ik was in de war. Ze wou het wel? Ik was weer bij af? Al 2 maanden in Athene, nog een week om iets te regelen, en – niks? Maar ik had begin maart toch aangegeven dat ik het wou?

Ik beantwoordde het telefoontje zo vriendelijk mogelijk, ik had ook niet het idee dat Dimitra er veel aan kon doen.

Maar ik was wel even verslagen.

Mijn collega (gelukkig ben ik niet de enige workaholic die om 8 uur nog op kantoor is) hoorde mijn verhaal en hielp meteen zoeken; vijf minuten later had ik twee afspraken en nog iets later kwam er nog iemand met een noodoplossing.

Met de pest in mijn lijf ging ik naar huis. Om me op te vrolijken besloot ik een stuk te wandelen over de “Plaka”, de toeristische buurt met winkeltjes en cafés… en daar kwam het telefoontje: de andere huurder besloot er toch van af te zien.

Als ik wou, had ik toch een huis.

Ik wou wel.

Advertenties

Een Reactie op “Ver, huizen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s