Een week in Athene: stakingen, gyros, en heel hard werken.

Afbeelding

De godin Athene werd volgens de mythe geboren uit het hoofd van Zeus.

De oppergod had nogal een enorme koppijn, en Hephaistos wist daar wel een middeltje tegen: een knal op het hoofd van Zeus met een grote smidshamer. Uit het hoofd van Zeus kwam vervolgens Pallas Athene tevoorschijn, compleet met speer en schild. Dat heb je zo wel eens – sommige vrouwen veroorzaken nou eenmaal een splijtende hoofdpijn.

Het leven in een stad die naar zo’n migraine genoemd is, kan natuurlijk nooit helemaal gladjes verlopen. De afgelopen week was er een grote staking van het metropersoneel, dat er zo’n 20% op achteruit dreigt te gaan. Geen nood, want er zijn ook nog trams, bussen en trolleybussen, maar die zaten wel overvol daardoor.

Bus 550 gaat vrijwel direct van mijn appartement naar mijn werk in het noorden van Athene, dus dat was de voor de hand liggende optie. Maar die bus puilde uit – ik kon bijna niet geloven dat de deur nog dicht kon. Dus besloot ik de volgende bus te nemen. Immers, ik wist nu wat ik kon verwachten, ik wist ongeveer waar ik moest staan, en ik was toch ruim op tijd.

Vijftien minuten later kwam de volgende bus. Terwijl de bus stopte voor de halte, kwam een dozijn lokale (en getrainde) Grieken snel voor me staan, en toen de deuren open gingen, was binnen tien seconden weer alle beschikbare plek opgevuld en keek ik verbijsterd naar weer een tjokvolle bus.

Uiteindelijk besloot ik maar bus 10 te nemen, die minder vol zat en deels de zelfde route rijdt; dat bleek een goede greep, en zo kwam ik nog enigszins op tijd op het werk. Je moet hier soms een beetje creatief zijn.

Mijn eerste ervaringen met burocratie zijn tot nu toe niet slecht. Bij de KEP (Burger Service Centrum) in Maroussi werd ik goed geholpen door ene mevrouw “Verhagen” (Nederlandse papa maar sprak helaas geen Nederlands), bij de belastingdienst werd ik daarentegen weggestuurd omdat ik bij het verkeerde kantoor stond. Geeft niks, dan proberen we het maandag nog eens – ik heb ook in Nederland en Curacao geleerd dat je soms een beetje geduld en een dikke huid nodig hebt.

Ondertussen geniet ik uitgebreid van het lekkere eten en de grote stad. Er is hier zo veel te doen en zo veel te zien – het Parthenon kan ik bijna vanuit mijn raam zien, Sintagma (het centrale plein) is op loopafstand, en op elke straathoek zijn er lekkere gyros en souvlaki te koop.

Want de Grieken blijven lekker eten, koffie drinken en van het leven genieten, crisis of geen crisis. Voor wie zich zorgen maakt: mijn salaris wordt uiteindelijk door de klant in Den Haag en Brussel betaald, dus dat zit wel goed, maar ook hier lokaal ziet het er eigenlijk helemaal niet zo slecht uit. Ja, er zijn stakingen en af en toe ook rellen, maar de wegen hebben een stuk minder gaten dan in Curacao, en er wordt keihard gewerkt.

Mijn project heeft een team van zo’n 30 man (en vrouw) uit meerdere landen, en die werken zo’n 10 uur per dag, terwijl het project nog niet eens officieel begonnen is. Dat verhaal van die luie Grieken zal wel net zo’n mythe zijn als de geboorte van Pallas Athene.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s