Het Tourgevoel

Ik hou van de Tour. Niet van wielrennen, maar de Tour. Massaspurts, demarrages en verzetten: niet mijn ding, maar de ronde van Frankrijk, dat blijft mooi.

De Tour is meer emotie dan sport. De Tour is zomer, Frankrijk, eind van de dag snel naar huis om nog even TV te kijken. Het is ook radio (“tourflits! tourflits!”), onbegrijpelijk mooie wielertaal (harken, stoempen en snokken) en veel, heel veel geschiedenis. Mooie verhalen: Hinault en Zoetemelk, Lemond en Fignon, Raas en Post. Prachtige bijnamen ook: Poupou, de Kannibaal, le Professeur.

Als jongetje trok ik een geel shirt aan als ik ging fietsen. Ik racete de straat op en af, juichend voor mezelf, Theo Koomen in mijn hoofd. Wie was ik in mijn verbeelding? Misschien was het Merckx, maar het zal toch vooral Boudewijn Redeker geweest zijn, de beul van het hooggebergte, de meester van de tijdrit, de ongenaakbare sprintkoning. Ik reed de concurrentie op minuten, stopte voor een lollie bij de SRV-wagen en reed weer verder op mijn Gazelle jongensfiets.

Het was een saaie, verantwoorde fiets, want er was geen geld voor iets anders. Geen wielrenstuur, zadeltas of touclips, maar met mijn jeudige fantasie maakte dat niet uit. Het was de snelste fiets ter wereld, zonder versnellingen maar ruim voldoende voor Alpe d’Huez.

Wij woonden aan een populaire wielrenroute. Op zondagen kwamen ze regelmatig met 30 of 40 door de straat gedenderd, schreeuwend “PAALTJES” als ze bij het eind van de straat kwamen, scheldend op ons als we probeerden met ze mee te fietsen en daarbij alleen maar voor verwarring zorgden. Ooit, zo wist ik, zou ik ze allemaal voorbij fietsen en ze zouden zich afvragen: wie is die jongen van 11 die ons aan gort rijdt?

Op televisie zag ik de helden moeiteloos naar boven rijden, de mindere goden achter zich latend. Zo zou ik het later ook doen: de handen losjes op het stuur, achterom kijkend en versnellend. Ik keek en zag mezelf rijden: nog 100 meter, nog 50 meter en weer de armen in de lucht, klaar voor weer een trui en een kus van de rondemiss.

Mijn zomers bestonden uit sport. Wimbledon en tennissen op straat, EKs en WKs en voetballen op straat, de Tour en fietsen op straat. Wielrennen was hard rijden, snot voor je ogen en pap in je benen. Van combines, doping en ploegentactiek had ik nog nooit gehoord.

Uiteindelijk heb ik nooit een racefiets gekocht. Zo gauw de tour voorbij was gingen we weer voetballen en werden Zoetemelk, Winnen en Rooks opgeborgen tot de volgende zomer. Oh, ze wonnen nog een keer een wereldkampioenschap, Gent-Wevelgem of Parijs-Nice, maar dan waren wij al weer bezig met Ajax-Feyenoord, want die wedstrijd speelden wij elke week. De Tour, dat was drie weken bloedhete zomer, of je nou zelf in de zon reed, of achter beregende ramen naar de televisie keek.

Misschien hou ik daarom wel zo van Frankrijk. De bergweggetjes, de kleine middeleeuwse aankomstplaatsen, de Champs-Elysees. Ooit heb ik er zelf gefietst: van Maastricht naar de Elzas. Op een gewone fiets, zonder zeemleren broek of geschoren benen, maar wel met nieuw respect voor wat Indurain, Virenque en Breukink een stuk verderop aan het doen waren. Als ik van mijn fiets viel van de hitte, stapten zij op en reden 200 kilometer per dag met gemiddeld bijna 40 kilometer per uur.

Op Curacao voelt de Tour anders – vooral door het tijdsverschil. Een etappe hoort rond een uur of 5 afgelopen te zijn, als je in de auto springt of nog even voor het eten voor de TV kruipt. Niet om 11 uur ’s ochtends, tussen de koffie en de lunch. Ik denk er te laat aan, als het gevecht al over is. Het gevoel is er niet.

De Tour hier volg ik noodgedwongen via het nieuws: Contador is gevallen, Cavendish wint, Hoogerland in het prikkeldraad. Ik moet er zelf de beelden bij verzinnen, zoals ik dat als jongen van 7 deed.

Zo is de cirkel weer rond. Ik rij in gedachten 10 minuten mee en ga weer verder. Even overweeg ik zelf een fiets te kopen, maar ik doe het niet: het is beter zo.

De Tour moet je vooral voelen, niet fietsen.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s