De Ethische Commissie

Ik snap de ophef niet zo. OK, dus er is wat met geld geschoven in de FIFA. Een paar lidstaten in het Midden-Oosten zijn wat armer (maar nauwelijks het vermelden waard, althans niet naar hun maatstaven), een paar afgevaardigden in Afrika en de Cariben hebben eindelijk dat buitenhuis kunnen bouwen voor hun derde vriendin, en Blatter is vrijgesproken van elke verdenking.

Verder opmerkelijk nieuws: water is nat en gras is groen.

Het is bepaald niet de eerste grote sportorganisatie waar een prijskaartje hangt aan de toewijzing van een groot evenement. De IOC is nog steeds half in coma van de schandalen rond onder andere Salt Lake City, en van wat langer geleden kan ik me nog de wereldschaakbond FIDE herinneren. In de jaren 80 kwam Florencio Campomanes met gekochte stemmen aan de macht en maakte de bond groot, machtig en rijk. Zijn eigen portemonnee deed het ook niet slecht, tot hij het in 1995 zo bont maakte dat hij plaats moest maken voor een Rus die zo mogelijk nog erger was.

Geld is macht en macht is corrumpeerbaar. De katholieke kerk had in de middeleeuwen zo veel geld en macht dat op een gegeven moment maar liefst drie pauzen beweerden dat zij de enige echte waren en het alleenrecht hadden op paleizen, geld en vrouwen. De meeste mensen hadden daar ook weinig moeite mee (op een paar zeurpieten na), hoogstens met het feit dat ze niet zelf op het idee gekomen waren.

Een beetje corruptie hoort erbij. Ik vind corruptie ook geen mooi woord – liever noem ik het smeergeld. Olie tussen de radertjes, om de machine goed te laten lopen. Jij helpt mij, ik help jou; en om dat op gang te brengen steken we elkaar wat penningen toe. Heel normaal.

Een wereldkampioenschap voetbal of Olympische Spelen levert honderden miljoenen op voor het organiserende land (als ze het goed doen) en nog veel meer voor FIFA en IOC. De laatste WK in Zuid-Afrika had een opbrengst van een dikke 3 miljard – dan mag een afgevaardigde die daarvoor moet stemmen ook best een graantje meepikken, lijkt me. Doosje bonbons, flesje champoepel, gevuld envelopje. Gewoon, om zeker te zijn dat ze de juiste keuze maken.

Onderschat ook niet de uitdaging voor de geldsmeerder. Daar sta je dan, met je zak met geld, in de stripclub met de geachte afgevaardigde; en nou probeer je hem zo ver te krijgen dat hij in ruil voor wat groene flappen en een rondborstige blondine zijn stem aan je belooft. Maar hoe controleer je dat? De FIFA heeft een ethische commissie, maar kun je daar ook terecht als je nieuwe beste vriend zich niet aan de afspraken houdt?

In Nederland denken we graag dat we niet mee doen aan die praktijken, maar ik zie dat anders: we doen het verkeerd. Als we de volgende keer nou niet Cruyff en Gullit inzetten maar een topman uit de bouwwereld of een medisch bedrijf uit het zuiden van het land, dan halen we desnoods het wereldkampioenschap alpine skien binnen. In de zomer. Op Schiermonnikoog. Geen enkel probleem.

Het wordt tijd dat we het anders aanpakken.

Laten we een voorbeeld nemen aan bodybuilders. Net zoals wielrenners, hardlopers en voetballers kennen die doping; maar in plaats van er zenuwachtig over te doen hebben ze het volledig omarmd. Hoe meer hoe beter, en er is ook allang niet meer de suggestie dat je zonder zou kunnen. De chemische industrie vaart er wel bij en de mannen zelf ook (met wat bijverschijnselen zoals borstvorming en balverkleining, maar je kan niet alles hebben).

Zo moeten we het ook doen met corruptie. We richten een nieuwe sportbond op die maar één doel heeft: geld verdienen. Laten we zeggen: de Federatie van Internationaal Frauderende Associalen. De stemmen zetten we op Marktplaats, de president en de secretaris pronken met gouden kettingen en dure bolides, en misschien kunnen we zelfs nieuwe sporten introduceren als geldwerpen of de 10.000 euro hardlopen.

Om het in goede banen te leiden, zal ik zelf voorzitter worden van de ethische commissie. Ik moet ook eten, tenslotte.

Advertenties

Een Reactie op “De Ethische Commissie

  1. “Geld is macht en macht is corrumpeerbaar”… Al een hele oude uitspraak, maar brengt me een nieuw inzicht; zolang je waarde hecht aan geld, hecht je waarde aan macht en zolang je waarde hecht aan macht, hecht je waarde aan corruptie.

    En inderdaad, smeergeld klinkt een stuk smeriger. Wie weet komt er binnenkort weer een nieuw woord voor corruptie; dan kunnen we weer met een schone lei beginnen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s