De Griekse tragedie

Het is over voor Griekenland. Jammer, maar helaas.

Nout Wellink, president van De Nederlandse Bank heeft het zelf gezegd: “We hebben volledig vertrouwen”. Dodelijker kan het niet; wie voetbal een beetje volgt, herkent het meteen. Na zo’n uitspraak kan het nog een wedstrijd duren, misschien twee, maar het ontslag is nabij.

Waarschijnlijk wordt er al onderhandeld over de opvolger. Geruchten gaan over een Scandinavisch land of liever nog Groot-Brittannie. Eigenlijk wil iedereen Zwitserland, maar daar valt geen zaken mee te doen. Altijd het zelfde verhaal: de Zwitsers proberen iedereen te vriend te houden, maar doen uiteindelijk niet mee. De Britten daarentegen willen wel, maar die stellen onredelijk hoge eisen. Ook dat kennen we; dan staan ze op het punt te tekenen.

Het ging al een tijd niet goed met de Grieken. Ze teerden nog op oude successen rond eten (pita gyros) en filosofie (denk ook aan de geweldige afstandsschoten van Socrates in 1982) maar de laatste jaren werden er maar weinig punten gehaald. Euro 2004 was een uitschieter, onder leiding van een Duitser; in de tussentijd werd er ingeteerd en afgebroken.

De laatste tijd werden er verhalen bekend over rare deals en zelfs fraude en omkoping, wat de Griekse zaak geen goed deed. Ondertussen gooiden de fans thuis met verf- en brandbommen terwijl de directie hun uiterste best deed te redden wat er te redden viel. Eigenlijk leken ze zelfs op de goede weg, na onder andere een zeer moeilijke wedstrijd tegen de Duitsers, maar zoals dat zo vaak gaat, het was te laat.

We kunnen zelfs al vooruit kijken wie het volgende slachtoffer is. Er zijn verschillende landen die het moeilijk hebben, maar vooral Portugal lijkt nooit helemaal de klap te boven gekomen van Euro 2004 (toen ze verloren van uitgerekend de Grieken). Persoonlijk heb ik het niet zo op de Portugezen: ik zie ze een beetje als zo’n irritant jochie, te overtuigd van eigen kunnen, scoort alleen in onbelangrijke westrijden en staat er nooit als het moet. Te vaak een gele kaart en als het lastig wordt, laat hij het afweten. Dat idee.

Ik heb meer met de Grieken. Ik hoop dat ze het redden, al zijn het een beetje buitenbeentjes. Alles moet altijd net even anders. Van muziek hebben ze geen kaas gegeten, maar literatuur snappen ze des te beter (wie kent er niet de verhalen van Ajax en Heracles) en dat eten he, dat eten. Souvlaki, bifteki, tatziki…

Maar de woorden van Nellink geven aan dat het nu echt er om gaat spannen. Ze zullen moeten opschieten: degradatie valt wellicht nog te vermijden maar over een maand moet een belangrijke lening worden afbetaald, en juist nu is het Griekse parlement aan het bakkeleien over nieuwe maatregelen. En opschieten was toch al nooit hun sterke punt: een oorlog kan eeuwen duren als het aan de Grieken ligt (en het is ook nooit helemaal over) en zelfs de weg terug naar huis kan zo maar 7 jaar duren.

Rare jongens die Grieken. Economie is een Grieks woord, maar Chaos is dat ook. Euro trouwens ook. Ik hoop maar dat ze een woord voor “opschieten” hebben.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s