Sterallures

Blijkbaar ging het toch weer om de sterren.

Afgelopen weekend mocht Ajax een nieuwe schaal bijzetten in de collectie. Hij was een beetje beschadigd, net als een aantal mensen, dit seizoen: de trainer, de voorzitter en spelers; niemand kwam ongeschonden uit de strijd.

Bij zo’n seizoen past bescheidenheid. Het was niet groots, maar soms hoeft dat niet. Er zijn minder punten gehaald en minder doelpunten gescoord dan vorig jaar, maar het resultaat is beter: zo gaat dat. Even feesten, met zijn allen in de jacuzzi, een biertje of een glaasje bubbels, en klaar.

Intussen zijn de Amsterdamse kleermakers druk met het borduren van een derde ster op de shirts. Toen die maanden geleden besteld werden was er nog helemaal geen sprake van een kampioenschap; de trainer was ontslagen, de sterspeler verkocht, de club weggezakt in het moeras van de eredivisie. Maar toevallig was het de dertigste in de historie, deze gedeukte prijs. Dertig is drie keer tien, en blijkbaar moet iedereen dat weten.

Waarom? Komt PSV volgend seizoen met blubber in de broek het veld op, omdat wij drie sterren hebben en zij maar twee? Zal Spartak Moskou volgend jaar het tweede elftal sturen omdat er toch niks te winnen is tegen een team met drie sterren? En waarom sterren voor het landskampioenschap en niet voor de Europese bekers, de KNVB beker, de Johan Cruyffschaal, het Ajax toernooi of de vriendschappelijke partijtjes op de training?

Ik snap het niet. Is Curacao een beter eiland dan Aruba omdat wij twee sterren hebben en zij maar een? Zijn de Verenigde Staten anders dan Europa omdat zij 50 sterren hebben? Tellen we ook strepen en kruizen en halve manen?

Ooit begon Juventus met de arrogante en idiote gewoonte toen ze in 1958 voor de 10e keer kampioen werden. En omdat het in het voetbal altijd om de sterren draait, zijn andere teams en landen dat gaan overnemen. Het is niet overal het zelfde; in Duitsland mag je al bij 3 keer je eerste ster plakken, in Amerika heb je er maar 1 nodig en Boca Juniors in Argentinie heeft het halve shirt volgeplakt met 47 sterren (bij de laatste telling). Alsof het verdorie een spaarkaart is: bij je 30e kampioenschap een koffieservies kado.

Een echte kampioen heeft geen sterren. Barcelona presteerde dit seizoen beter dan Madrid, mede omdat Messi zich niet als een ster gedraagt. De laatste prijs van Ajax die er nog echt toe deed, was in 1995 met een team vol topspelers die wilden winnen. Toen ze sterren werden, was het succes voorbij.

Hilbert van der Duim trok ooit een feestelijk regenboogpak aan en gleed meteen uit over een vogelpoepje. Zo hoort het: hoogmoed komt voor de val. Als die sterren er op moeten, zet dan ook een kruisje voor elke tien ontslagen trainers. Of minnetjes voor alle aangekochte maar mislukte spitsen.

Kampioen ben je maar drie maanden: dan begint het nieuwe seizoen en is iedereen weer vergeten dat Ajax verloor van Utrecht, ADO en AZ. We beginnen met een schone lei, een nieuw team, met honger naar meer, met krijt aan de schoenen en modder op het shirt.

Bloed, zweet en tranen wil ik zien. Die sterren? Laat die maar thuis.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s