Autogeluk

Ik ben verliefd. Voor het eerst sinds jaren. Een lekker gevoel, maar wel een beetje vreemd.

Voor alle duidelijkheid, mijn vrouw hoeft zich nog geen zorgen te maken – ik heb geen ander. De verliefheid geldt (gelukkig maar) een auto. Ik stapte in en had meteen die klik: dit is hem, deze moet het worden.

Dat is al weer een tijdje geleden dat ik dat voelde. Op Curacao konden auto’s me niks schelen; ze moesten het vooral doen, en als ze het dan niet deden moesten ze vooral goedkoop zijn. Klein gebrek geen bezwaar: ik heb maanden rondgereden met slechte remmen, met een oververhitte brandstofpomp, met een barst in mijn voorruit en natuurlijk met allerlei deuken links, rechts, voor en achter.

Maar de situatie is nu anders: ineens betaalt mijn baas mijn auto, en dus kan ik er 1 uitkiezen die ik mooi vind. Lekker shoppen dus. De ene na de andere proefrit: die is mooi, die is een beetje saai, die is het bijna, en dan ineens dat gevoel: ik ben weer thuis.

Stoelen waar je in wegzinkt, parkeersensoren, DVD schermen voor de kinderen, automatische handrem, inklapbare buitenspiegels – allemaal zaken waar ik 5 jaar lang geen fluit om gaf. Airco? Welnee, de raampjes kunnen toch open, dat is goed genoeg. Leren bekleding? Onzin, dr zitten toch scheuren en vlekken in. Metallic lak? Mwah, dan zie je ze deuken beter, dus doe maar niet.

Nou kan het weer, en dat is stiekum toch wel genieten. De keerzijde van zo’n mooie bolide is natuurlijk wel dat je ook geacht wordt hem te gebruiken. Als consultant moet je naar de klant, en dat betekent dus filerijden. Den Bosch is volgens de routeplanner een uur vanaf Den Haag, maar maak daar maar gerust anderhalf uur van; en twee uur kan ook best. En dan bof ik nog: van Den Bosch naar Den Haag is nog veel erger, en van Rotterdam naar Amsterdam is niet meer te doen. Je kan tegenwoordig beter in het buitenland zitten dan in de Randstad.

Een sterke motor heeft dus geen hoge prioriteit; liever wat meer zitcomfort, en een aansluiting voor telefoon en laptop. Worden leaseauto’s al met Senseo en magnetron geleverd? Het zou geen kwaad kunnen – om half zeven zit ik al (in het pikkedonker) in de auto.

Het gaat bij zo’n auto dus vooral om het innerlijk. Natuurlijk. Het gaat om het karakter. Maar toch… heeft ze geen lekker kontje?

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s