Stormachtig

Ik heb hele lieve familie en vrienden. Zo gauw er waar dan ook in de Cariben een beetje orkaan is, word ik gebeld en gemaild of alles wel goed met me gaat.

Ja hoor, het gaat prima. Die orkaan kwam niet in de buurt van Curacao – dat doen ze namelijk vrijwel nooit. Nou ja, eens per tien jaar gaat het een keer mis. De laatste keer was orkaan Ivan in 2004; we zitten hier dus goed tot 2014.

Het Caribische gebied is behoorlijk groot. Van Cuba in het westen naar Barbados in het Oosten is 2000 kilometer; van Curacao in het zuiden naar St Maarten in het noorden is ook nog steeds een kleine 1000 kilometer.

Om je een idee te geven: vanuit Amsterdam is dat ongeveer Pamplona, of Milaan, of Warschau. Heel Frankrijk past in de Caribische zee (dat zouden sommige mensen een goed idee vinden, maar laten we dat maar niet doen). Echt een behoorlijk groot gebied dus.

Wat doen St Maarten en Curacao in het zelfde rijksdeel? Dat vragen ze zich dus zelf ook
af. Communiceren met iemand die een verdieping lager zit is soms al moeilijk, laat staan als je twee uur moet vliegen en (letterlijk) niet de zelfde taal spreekt.

De officiele taal van de bovenwinden (St Maarten, Saba en Statia) is namelijk Engels. De benedenwinden (Curacao en Bonaire) spreken Papiamentu en dus zijn ze gedwongen samen Nederlands te spreken, een taal waar ze allemaal een hekel aan hebben. Niet zo gek dat dat wel eens fout loopt.

Om het nog erger te maken heeft Curacao 5 keer zo veel inwoners als St Maarten (het Nederlandse deel dan toch) en dus veel meer zetels. Regelmatig moeten de Curacaose politici beslissingen nemen over hun Noordelijke collega’s, en hoe ze dat ook doen: het is nooit goed.

St Maarten wil dan ook alleen verder, zonder dat lastige Curacao – en Curacao wil ook maar al te graag verder zonder die kleintjes. Dat gaat ook gebeuren, als Nederland een beetje meewerkt: volgend jaar ben ik geen Antilliaan meer maar Curacaoenaar.

Niet dat er ook maar een Antilliaan is die zich Antilliaan noemt. De Antillen bestaan niet; op heel Curacao zie je alleen maar onze mooie blauw-gele vlag, en vrijwel nergens het Antilliaanse rood-wit-blauw.

Laat ik het dus nog maar een keer uitleggen. St Maarten krijgt de orkanen; wij niet. Dat loopt al eeuwen zo, en dat bevalt uitstekend.

Oh, en de volgende keer dat er stierenrennen in Pamplona zijn, verwacht ik wel een
verslag. Vanuit hier gezien is het allemaal vlak bij jullie, tenslotte.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s